مراحل نصب مدل هلیپد
هلیپد یک سیستم پیچیده و بسیار یکپارچه است که عمدتاً شامل جنبههای زیر است:
۱. چراغهای مرزی ابزارهای ناوبری: تقسیم ناحیه تقرب نهایی هلیپد و انتشار منابع نور سبز برای خلبانان در شناسایی مرز هلیپد مفید هستند. چراغهای نورافکن: روشنایی لازم برای برخاستن و فرود هلیکوپتر در شب یا در هوای تاریک را فراهم میکنند تا ایمنی پرواز تضمین شود. چراغ موانع هوایی: در مرز هلیپد برای هشدار استفاده میشود. چراغ هلیپد: خلبانان را برای تعیین موقعیت هلیپد راهنمایی میکند. بادنما: خلبان اطلاعات اولیه مانند جهت و سرعت باد را در صحن هلیکوپتر به دست میآورد تا جهت برخاستن و فرود هلیکوپتر را تعیین کند. نشانگر شیب: وسیلهای که خلبانان را برای نزدیک شدن ایمن به هلیپد راهنمایی میکند و تضمین میکند که هلیکوپتر در مسیر سر خوردن صحیح قرار دارد.
۲. سیستم رادیویی فرکانس بالای تجهیزات خدمات ارتباطی کنترل ترافیک هوایی: برای کنترل ترافیک هوایی و ارتباط بین خلبانان استفاده میشود. تجهیزات نظارتی: برای اطمینان از ایمنی، بالگردگاه و منطقه اطراف آن را به صورت بلادرنگ رصد میکند. تلفن معمولی و اینترکام بیسیم: انواع وسایل ارتباطی را برای اطمینان از انتقال روان اطلاعات فراهم میکنند.
۳. لوگو: لوگوی هلیپد معمولاً از رنگهای چشمنوازتری مانند سفید، زرد، سبز، قرمز و غیره تشکیل شده است تا شناسایی خلبانان و پرسنل زمینی را تسهیل کند.
۴. سایر امکانات کمکی پیچ قفل پیشبند: برای ثابت کردن هلیکوپتر جهت جلوگیری از حرکت آن روی پیشبند یا تصادفات استفاده میشود. تور و حصار ایمنی: در شرایط خاص (مانند زمانی که سطح پیشبند بسیار بالاتر از محیط اطراف است)، نصب تور ایمنی برای جلوگیری از سقوط افراد یا اشیا ضروری است. نردهها برای جداسازی و محافظت از مناطق خطرناک استفاده میشوند.
به طور خلاصه، هلیپد یک سیستم یکپارچه با عملکردهای متعدد مانند کمک ناوبری، ارتباطات، هواشناسی، آتشنشانی و نجات است و طراحی و ساخت آن باید عوامل بسیاری مانند ایمنی پرواز، کارایی عملیاتی و مقرون به صرفه بودن را به طور کامل در نظر بگیرد.